Vanaf 16 januari is in het Muiderslot werk te zien van zes hedendaagse kunstenaars die ieder op hun eigen manier werken met textiel. In de tentoonstelling ‘Soft!’ laten Sofie Aaldering, Sina Dyks, Kiki van Eijk, Kelly Konings, Alfhild Kulper en Simone Post zien hoe veelzijdig, eigenzinnig en experimenteel het medium is. Voor deze expositie werkte het kasteel samen met Rademakers Gallery.
Het Muiderslot werd gebouwd rond 1285 en is sinds 1878 een Rijksmuseum. In de 17e eeuw woonde P.C. Hooft er bijna veertig jaar en nodigde hij schrijvers, kunstenaars en musici uit om er op te treden. Die traditie zet het kasteel voort met een cultureel programma waarin naast beeldende kunst ook bijvoorbeeld spoken word, filosofie, dans en theater een plek krijgen.
De keuze om een tentoonstelling te programmeren in een kasteel is daarom minder verrassend dan je denkt. In kastelen als het Muiderslot speelde textiel bovendien altijd al een grote rol. Wandtapijten, borduursels en zware gordijnen weerspiegelden status, smaak en macht, maar verbeeldden ook religieuze of historische verhalen. Heraldiek en andere emblemen symboliseerden identiteit, politieke allianties en familiebanden. Textiel had daarnaast ook een praktische rol binnen de kasteelmuren: als geluidsdemper, warmtebron, privacyscherm of als tafellinnen voor bijzondere gelegenheden. De huidige inrichting van het Muiderslot dateert uit de 17e eeuw en later. In de online collectie van het museum kun je originele textielwerken en tapijten uit die periode bekijken, van wiegendekens, gobelins en beklede stoelen tot Kaukasische wandtapijten en een kussen met het wapen van P.C. Hooft.
Tot en met 23 maart treffen bezoekers een reeks hedendaagse werken aan die sculpturaal, tactiel en soms bijna landschappelijk aanvoelen. De zes vrouwelijke kunstenaars maken bovendien gebruik van interessante en innovatie technieken en materialen: hedendaags of juist traditioneel. Duurzaamheid is daarbij een terugkerende factor.
Zo verwerkt de Zweedse kunstenaar Alfhild Sarah Külper afgedankte restmaterialen uit de textielindustrie van India en Nepal tot zintuiglijke en driedimensionale werken. Ze maakt daarbij gebruik van traditionele tufttechnieken. Voordat Külper zich in 2021 volledig op haar autonome praktijk richtte, werkte ze tien jaar als Head of Design bij Viktor & Rolf. Daar leerde ze de modeindustrie van binnenuit kennen, en dat zie je terug in haar aandacht voor duurzaamheid en materiaalonderzoek.
Kiki van Eijk presenteert in het Muiderslot een reeks monumentale en figuratieve wandtapijten (223 x 174 cm) met landschapscomposities vol bloemen en planten. Daarvoor gebruikte ze uiteenlopende garens en vezels, waaronder hennep, papier en mohair. De titel van de reeks, ‘Memories of a garden’, geeft de werken een aanvullende dromerige laag.
Sina Dyks toont eveneens een aantal wandtapijten op groot formaat, maar haar benadering is juist abstract. Ze werkt met hedendaagse technieken en materialen (waaronder gerecycled PET-garen) en refereert daarbij naar de beeldtaal van historische gobelins. Dat levert zintuiglijke en levendige werken op die onze blik sturen door middel van kleur en textuur.
In de tentoonstelling zie je ook een iconisch paar laarzen van Kelly Konings, gemaakt met een 3D-jacquardweeftechniek in linnen en wol. Op die manier laat ze zien hoe ambacht en innovatie samen kunnen komen in een draagbaar kunstwerk. Geïnspireerd door historische weeftradities zoals brokaat onderzoekt Konings hoe textiel zich niet alleen als object manifesteert, maar ook een relatie aangaat met het lichaam.
Simone Post presenteert een reeks kleurrijke maskers en een wandtapijt in het kasteel, gemaakt van afgekeurde waxprints van Vlisco. Toen ze daar stage liep, viel haar op hoeveel restmateriaal werd weggegooid. Het leidde tot een diepgravend materiaalonderzoek waarmee ze afstudeerde aan de Design Academy Eindhoven. Dat onderzoek werd later gebundeld in het boek Post Vlisco. Haar werk werd opgenomen in de collecties van het Vitra Design Museum, het Centraal Museum en Cooper Hewitt in New York.
In de kleinere en grotere werken van Sofie Aaldering krijgt textiel een uitgesproken sculpturaal karakter. Met materialen als tule, organza, schuim, glasvezel en kralen, vaak hergebruikt, onderzoekt Aaldering hoe ze kan experimenteren binnen het medium en hoe ze zich kan losmaken van traditionele vormen. Er ontstaan op die manier nieuwe ruimtelijke mogelijkheden. In 2023 realiseerde ze een speciaal kunstwerk in opdracht van Dior.