Van 20 tot 22 september vindt Unseen Photo Fair opnieuw plaats in de iconische Gashouder in Amsterdam. Op GalleryViewer lichten we drie kunstenaars uit die fotografie op vernieuwende en innovatieve manieren combineren met secundair materiaal. Deze kunstenaars verkennen thema’s als identiteit, natuur en zelfrepresentatie door fotografie te verbinden met elementen als klei uit de Rhône, negentiende-eeuwse cartes de visite en met de hand geweven tapijten.
Tanja Engelberts | Galerie Caroline O'Breen
Galerie Caroline O’Breen presenteert op Unseen de serie ‘Dead River’ van Tanja Engelberts, naast werk van Mounir Raji en misha de ridder. In haar praktijk onderzoekt Tanja Engelberts hoe je landschappen kunt vastleggen die niet langer zichtbaar zijn. Ze is daarbij met name gefascineerd door veranderende landschappen die worden beïnvloed door onze fossiele energieproductie en de langdurige processen die we daarmee, bedoeld en onbedoeld, in gang zetten. Voor ‘Dead River’ verkent de Nederlandse kunstenaar de impact van industriële vervuiling op de Rhône, een rivier die in de jaren vijftig ‘dood’ werd verklaard door industriële ontwikkelingen aan de overs, waaronder kerncentrales en chemische fabrieken. Engelberts verbeeldt hoe de rivier, als een levend wezen, deze door de mens veroorzaakte veranderingen ervaart. Ze combineert fotografie, film, geluid en materiaalexperimenten om de wisselwerking tussen water en oevers vast te leggen. Omdat de kunstenaar voor deze reeks ook een klei-achtige substantie gebruikt die ze vond langs de rivieroever, verweeft ze op ingenieuze wijze materiaal en onderwerp. Deze poëtische werken visualiseren zowel de schoonheid als de vervuiling van het landschap.
Op Unseen presenteert Open Doors Gallery het werk van Javier Hirschfeld Moreno, een in Londen gevestigde Spaanse kunstenaar. In zijn serie ‘Profile’ onderzoekt hij de relatie tussen historische portretkunst en moderne zelfrepresentatie op digitale platforms zoals Tinder en Grindr. Moreno combineert zijn fascinatie voor kunstgeschiedenis met zijn onderzoek naar queer identiteit, zichtbaarheid en de invloed van surveillancekapitalisme. In zijn serie ‘Profile’ verwerkt de kunstenaar originele negentiende-eeuwse cartes de visite, kleine portretfoto’s die in de jaren 1860 populair waren als visitekaartjes en middel voor zelfrepresentatie. Hij bewerkt deze historische foto's vervolgens met een lasercutmethode, waarbij hij nieuwe beelden van landschappen toevoegt — een verwijzing naar de manieren waarop ‘discrete gebruikers’ op queer datingapps landschappen gebruiken in plaats van hun portret, mogelijk om hun veiligheid te waarborgen. Door 19e-eeuwse Cartes de Visite te vergelijken met hedendaagse datingprofielen, toont hij hoe onze zelfpresentatie zowel historische als digitale dimensies heeft. Zijn werk daagt de kijker uit om na te denken over hoe identiteiten worden gevormd en gearchiveerd in een steeds sterker gedigitaliseerde samenleving.
De Amerikaanse kunstenaar Mia Weiner toont op Unseen in de booth van Homecoming Gallery een reeks met de hand geweven wandtapijten die intieme scènes verbeelden rond thema’s als identiteit, gender en menselijke relaties. Haar praktijk heeft een sterke connectie met fotografie omdat haar geweven tapijten gebaseerd zijn op foto’s die de kunstenaar zelf maakte. Deze beelden worden digitaal bewerkt voordat ze zorgvuldig met de hand worden geweven, waarbij soms elementen als lichaamsdelen worden verwijderd of objecten worden toegevoegd. Hiermee onderzoekt ze niet alleen klassieke portrettradities, maar ook de manieren waarop de vrouwelijke vorm door de geschiedenis heen is afgebeeld. Door digitale bewerking te combineren met handweven, speelt Weiner met de spanningen tussen zichtbaarheid en macht, waarbij ze de afgebeelde lichamen agency en kracht geeft. Haar werk slaat een brug tussen klassieke figuratie en hedendaagse vraagstukken over representatie, en nodigt de kijker uit om te reflecteren op de manieren waarop lichamen in de kunst worden afgebeeld.