In een wereld waar het visuele landschap vaak wordt gedomineerd door complexiteit en overdaad, biedt het geometrisch minimalisme van Tom McGlynn een oase van rust en eenvoud. Zijn kunst, tentoongesteld in de huidige expositie Interval bij Settantotto in Gent, nodigt ons uit om een moment stil te staan en de subtiliteit van vorm en kleur te waarderen. McGlynns werk spreekt de taal van de stilte, een poëzie die vraagt om diepere reflectie en een hernieuwde blik op de wereld om ons heen.
Tom McGlynn, een kunstenaar met wortels in het serene New Jersey van 1958, heeft zich doorheen de jaren heen ontwikkeld tot een meester van de minimalistische expressie. Zijn masterdiploma aan het New Yorkse Hunter College heeft hem gevormd tot een kunstenaar die het ambacht van eenvoud tot in de perfectie beheerst. Zijn oeuvre heeft zijn weg gevonden naar zowel prestigieuze als intieme galeries, waar het toeschouwers uitnodigt tot introspectie en contemplatie.
Voel de stilte
De expositie Interval bij Settantotto belicht de delicate harmonie die McGlynn creëert door middel van geometrische vormen en subtiele kleurcomposities. Zijn werk straalt een kalmte uit die uitnodigt tot stilstand en reflectie. Met zijn minimalistische benadering legt hij nadruk op de ruimte tussen vormen, de stilte tussen kleuren, en de pauzes tussen gedachten.
Zijn kunst nodigt uit om niet alleen te zien, maar ook te voelen, om de stilte te ervaren die verweven is in elke lijn en elk vlak. McGlynns werken zijn als zachte fluisteringen die resoneren met een diepe innerlijke rust, vergelijkbaar met het gevoel van een ochtendnevel die langzaam optrekt en een helder landschap onthult.
In de voetsporen van Josef Albers
In McGlynns werk zien we echo's van de invloedrijke Duitse kunstenaar Josef Albers, wiens Hommage aan het vierkant een diepgaande studie was van kleur en vorm. Albers’ werken onderzoeken hoe kleuren elkaar beïnvloeden binnen geometrische kaders, en ze nodigen uit tot een wetenschappelijke blik op de perceptie van kleur.
Terwijl Albers ons eerder confronteert met de harde feiten van kleurtheorie, verkent McGlynn de zachtheid en mysterie van vorm en ruimte. Zijn werk lijkt wel te ademen, te bewegen, en uit te nodigen tot een introspectieve reis. McGlynns minimalisme is niet zozeer een studie van visuele effecten, maar eerder een meditatieve verkenning van de ruimte en leegte die net zo belangrijk zijn als de vormen die ze omsluiten. Een meditatieve verkenning die vergezeld wordt door poëtische titels.
Midnight Confession
Bekentenis om middernacht van Tom McGlynn roept de geheimzinnige sfeer op van een intiem moment van zelfreflectie en onthulling, dat zich afspeelt in de stille, eenzame uren van de nacht. De diepe, ondoorgrondelijke blauwe achtergrond weerspiegelt de duisternis van middernacht, een tijd waarin de wereld verstild is en de menselijke geest de ruimte krijgt om in stilte tot zichzelf te spreken.
De rechthoekige vormen die op de achtergrond zweven, zijn als de gedachten en emoties die in deze kwetsbare uren naar boven komen. Elke kleur en positie van de rechthoeken kan gezien worden als een symbool voor een bepaalde emotie of herinnering die naar de oppervlakte drijft tijdens deze introspectieve momenten. Het felrode blokje zou bijvoorbeeld een intense, misschien zelfs pijnlijke herinnering kunnen symboliseren, terwijl het zachte groen hoop of verzoening uitdrukt.
De onregelmatige plaatsing van de rechthoeken lijkt de chaotische aard van menselijke gedachten en gevoelens te weerspiegelen, vooral in momenten van diepe introspectie en zelfonderzoek. Dit benadrukt het idee van een ‘bekentenis’ die niet altijd netjes of geordend is, maar vaak een warboel van emoties en gedachten omvat, die zich aan de oppervlakte laten zien als we de tijd nemen om naar onszelf te luisteren.
Het werk nodigt de bezoeker uit om zich open te stellen voor een persoonlijke 'middernachtelijke bekentenis' – die momenten waarin we onszelf toestaan om eerlijk te zijn over onze diepste gevoelens en gedachten. De vormen en kleuren fungeren als metaforen voor deze persoonlijke onthullingen, die vaak alleen in de stille uren van de nacht naar voren durven komen.
Tom McGlynns Interval is een viering van minimalisme en de poëzie van eenvoud. Zijn werken nodigen ons uit om stil te staan, te kijken, en te luisteren naar de stille dialogen tussen vormen en kleuren. Zijn kunst biedt een reis naar het hart van contemplatie, waar de schoonheid van de leegte en de diepgang van eenvoud ons een nieuwe kijk op de wereld geven. Een reis die aanvangt in Settantotto te Gent.