06 september 2022, Flor Linckens
Vicken Parsons: “Als ik aan het werk ben, dan verlies ik mezelf in een soort dieper deel van mezelf.”
In Kristof De Clercq Gallery in Gent is vanaf 11 september een solotentoonstelling te zien met nieuw werk van de Britse kunstenaar Vicken Parsons.
Parsons maakt met name kleinschalige, intieme schilderijen die zorgvuldig worden opgebouwd uit dunne, haast transparante lagen olieverf. Deze schilderijen, veelal uitgevoerd op kleine maar dikke houten panelen, worden meestal getekend door een neutraal en gedempt palet waarin af en toe flitsen kleur zichtbaar zijn: geel, blauw, rood, oranje.. Soms toont Parsons grotere kleurvlakken. De verbeeldingen laten vaak denken aan landschappen of interieurs, maar misschien nog wel meer aan herinneringen aan die landschappen of interieurs. Andere werken maakt Parsons puur op basis van haar verbeelding.
Vicken Parsons, Untitled, 2019, Kristof De Clercq gallery
Parsons is in het bijzonder gefascineerd door de manieren waarop licht een ruimte binnendringt. Ze hoopt daarbij een bepaalde diepte te creëren, onder meer met behulp van kleuren, lagen en focus. De schilderijen stralen een zekere rust en stilte uit, maar tegelijkertijd ook een bepaald onbehagen. Voor eerdere werken gebruikte ze onder meer vuursteen en witte Chinese kleistof. In het verleden maakte Parsons ook weleens een uitstapje naar het medium sculptuur, en maakte ze wat ze zelf ‘geschilderde objecten’ noemde.
De kunstenaar maakt haar schilderijen in een haast meditatieve staat. Parsons in een interview met Ivorypress:
“Als ik aan het werk ben, dan verlies ik mezelf in een soort dieper deel van mezelf, een deel dat buiten mijn bewustzijn valt. Ik veronderstel dat de griezeligheid die je misschien waarneemt de griezeligheid weerspiegelt van het diepste van ons innerlijk.”
Vicken Parsons, Untitled, 2019, Kristof De Clercq gallery
Parsons groeide op in Hertfordshire en studeerde aan de Slade School of Fine Art in Londen, waar ze haar huidige man ontmoette: de Britse beeldhouwer Antony Gormley, met wie ze af en toe samenwerkt. Zo maakten ze samen het beroemde sculptuur ‘Bed’ (1980-1981), dat volledig bestaat uit zeshonderd sneetjes industrieel geproduceerd ‘Mother's Pride’ brood. Het werk is onderdeel van de collectie van Tate.
Het werk van Parsons is onder meer tentoongesteld in Tate St Ives, Tate Modern, de Royal Academy, Turner Contemporary, ICA, Whitechapel Gallery en Kunsthalle Mannheim. Haar werk is bovendien opgenomen in de collectie van onder andere Tate, de Britse overheid, de Arts Council Collection, Museum Voorlinden en de Scottish National Gallery of Modern Art.
